Yazamamak nedir bilirmisin oksijen kalemken ?
Sen gönlünce yaşa hayatı seyrediyorum kalemden,
Son satırlar bize kolaydır ben kalemim,kalem ben.
İstediği hiç bişey olmadığı için bu adam böyle kalender,
Üzgünüm..Ben iyice ben olmaktan çıktım artık.
Seni ben gibi sevmiyorum ; canım buna sıkkın,
Sana yazdığım tüm şiirleri gardolabıma tıktım.
Bana huzur veren tek kadın alakamdan bıkkın,
Burama kadar gelmiÅŸ istesemde geriye gitmez.
Son bi kez sarılmalıydım bekle biraz nereye ? gitme.
Sarına boyanırım bu resmi taşıyosam cebimde.
Vardır elbet bir bildiğin bilmiyorum yeminle !
Kaleme dayanmışım gram gücüm kalmamış.
Ona öyle çok dalmışımki sigaramız dayanmamış.
Farkında değildim bu günden önce hiç bişeyin,
Herşeyim ben,hiç bişeyim imza içli şeyin..
Ne söylesen haklısın yalan sevdiğin dışında,
Kalbime herkesi sığdırdımda bi sevdiğim dışında.
Sonunu biliyor insan oğlu henüz yolun başında,
Dumanlı başımda umutlar yirmi yaşında.
Düşünüyorumda,neden böyle düşündüğümü bulamıyorum,
Her akşam temizlenip sabah tekrar ona bulanıyorum.
Banamı yolun ? Yoksa beni geçince sağda inecekmisin ?
Şu sıralar hiç gülesim yok,seninde miğden bulanıyomu ?
Fani bir gün gelir geçer elinde kalmaz ahın,
Sensizlik o boş hanların en çekilmez yanı.
Birikimim bir kadeh dolusu umutsuzluk sayfası,
Şimdi olduğum yer basit bir mutsuzluk safhası.
Hiç olmadığı kadar yorgun,kalbim yüzüm solgun
Piç ettiniz gerçekliğini sevmiyosan neden yordun ?
Kimine mutluluk yeri gelince kimine hüzün oldum,
Silaha gerek varmı hükmen kaybettimki yüzün oldum.
Bende boldum hiç olmasam ölüm kadar vardım,
Sargılarımı çözdün yaram kanar yardım !
Tüm renkler seninle gitti son baharda kaldım,
Bi seni çift görmez gözlerim eşsiz sanar aklım..
Yeni bişeyler arayışında gidiyo geliyo kalbim.
Ne bi kadın ne de son model bir şarkıda kaldı aklım
Umursamadıklarım kadar batağa battım hakmı ?
Mutlu değilim söyle hayat bahtım karamı akmı ?
Kim bilir kaçıncı şirk bu gaflet oldu örtüm.
Ucu yanık bu mektuplarıda bacak arama örtün.
Yüzüme küfredermişcesine bakıyo böcek börtü
Birilerince bi yerlerde sıyrılıyomuş örtün.
Dokunma bana yanarsın kalbim hala sımsıcak.
Ve bil yegâne korkum kalkıp yürümek yanına usulca.
Hoşçakal bugünde misafirdim bohçana
Ellerim yoruldu hoşça,izin verdim koşmana.
Son gecemiz,sensiz olacak kağıtlarla muhabbetim
Atar betim benzim yinede duymuyorum nefrete kin.
Son bişey..birilerince okşanırken bi yerlerin,
Etrafımda diğerleri ben yakında bi yerdeyim
Cehennemde görüşürüz,unutmam asla gülüşünü
Benim olmasan dahi daim aklımdadır görünüşün
Geceyi avutabiliyorumda güneşin odama gömülüşü..
Gözümü alıyo yokluğun birde sen bugünü düşün.
Hiç bilmedin hoş bu vakte geldik nisan fayda etmez.
Parçaların varken ayaklarım itsen rayda gitmez.
Hep geriye,kelebeğin kanatlarında yaşıyorum.
(Şuan) Dilimde küfür varda tek bi satırı kirletmez.
Öyle içten,ve söyle seni bu piçten,
Daha fazla kim sever be kadın ? fayda değil içmem.
Böyle kısmen.ve seni çizdiğim duvarlar çöktü.
Ne tuzum kaldı ne tadım imza deli hiç ben.
Aralık ayının aralığından ayrılığını görüyorum.
O gavatta seni ger gece yastıklarına gömüyomu ?
Sorsan “seni seviyorum” dan baÅŸka kelime bilmez aÄŸzı.
Umarım sana yazdığım bu harikaları görüyodur
Kim ne derse desin son,bu deÄŸilmiÅŸ doÄŸru yol.
Her batan güneş odama yanlızlıklar doğuruyo
Müptelası oldu pantolonumun is,ateş ve kül
Sana söyliceğim tek bişey var oda malesef (baybay)
Cehennemde görüşürüz,unutmam asla gülüşünü
Benim olmasan dahi hüdaim aklımdadır görünüşün
Geceyi avutabiliyorumda güneşin odama gömülüşü..
Gözümü alıyo yokluğun birde sen bugünü düşün.
Mihrimar Åžarkı Sözleri – Canfeza
YeÅŸil
Bir sonbahar akşamıydı beni bırakıp gidşin
Yıldızların gökyüzünden avuçlarıma inişi
Senin için taşırım omuzlarımda güneşi
Çünkü onu görünce yeşerecektir umutlarının yenisi
Bir sabah ayazıyla sıyrıldım kaldırımdan
Boğulmak üzere bırakıldım bir birikinti kıyısında
Güneş fırçasıyla doğayı boyaya dursun
Ben ölümü uyandıracağım asırlık uykusundan
Seni beklerken parmaklarım buzullar oluşturdu
Çözebilmek için defalarca avuçlarımı ovuşturdum
Dikip yoluna gözlerimi yokluğunu hissedene dek
Kim bilir kaç geceyi sensiz sabahlarla buluşturdum
Artık eskisi gibi değil aynalarda suratım
Sakallarımda boy göstermiş yılların kır atı
Bu suretle bizi cennet ırmaklarında yıkarım inan
Tonlarca günahla ben eğer geçebilirsem sıratı
Bu benmiyim yoksa sen mi yalancısın nedir
Gördüklerim yaşadıklarımızdan fazlasına mı mükelleftir
Güncelleştirelim doğayı seninle yeniden cemre olup
Ayın git gelinde boğulup yakamozunda dirilelim
Bir nefes daha sigaramdan ciğerlerime damladı
Ölüm dudaklarımda neden bu denli hamladın
Bende hiç kalmadın ama yine de inan
Her mısranın kalp atışı seninle canlanır
Yeşil gökyüzünün mavi aynası
Buradan göremiyorum orada ay nasıl ?
Sen engellerime yürüdüğüm kol bastonumken
Nasıl ayaklarım seninle beraber mutluluğa koşmasın ?
Canfeza
İki çeşit insan ve iki çeşit aşk vardır
Biri kalbini şişirir ama diğeri karnı
Ondan fazla aklımıza geldiğinden,
Daha çok seviyor olmamızdan yasaklamış aşkı Tanrı
Seni öldüreni sana can verenden çok seversen
Sana tavsiye yersiz,yine de seveceksin ne desem
Benim içimdeki zararlı bir alışkanlıktan ibaret
Ama sizinki daha çok benziyor geçici bir hevese
AÅŸk sonsuzdur,peki ya insan,bizler ?
Ebedi değilsek dünyada,niye çamurda dizler ?
Niye önünde eğiliriz geçip gidecek olanın ?
Aşkın cinsel organı olmaz,akıl yok mu sizde ?
Eğer kanatların yoksa,ki dünyada olamaz
O zaman aşkın varlığını dudaklarına dolama
Kendi mutluluÄŸumdan verip adam etmiÅŸken kalbimi
1 yıl önce çıkarttığım yere yeniden sokamam
Sana sen diye baÅŸlayan bir afet daha,dinle
Sensizlik iki güzel kelime arasında duran ünlem !
Eşdeğersin ömre,soğuk aşk gecelerinde,
Sen,ayın ısısı,ruhuma sardığım battaniyem
Özlemek,bir bakıma öğrenmektir bence
Ölümü bana madem sen öğrettin,tetiği sen çek
Sonunda ben ve sen iki ayrı şeftaliyiz
Olgunlaşıp düştüğümüz noktada buluşacağız er geç
Yeşil gökyüzünün mavi aynası
Buradan göremiyorum orada ay nasıl ?
Sen engellerime yürüdüğüm kol bastonumken
Nasıl ayaklarım seninle beraber mutluluğa koşmasın ?
Cömert
Bir avuç güzelliğin anca gözümü doyurur
Şarap aşkı kandıran bir salkım üzümün oyunu
Dudaklarına rengi veren utancımın kızarması
Beni utandıran o zulme bu şarkı lüzum olsun
Beni kaybedersen arama çünkü zaman farkın
Ölüm uykularımı kaçıran bir çocuk parkı
Gözlerini çek üstümden bir soluk aldır
Güneş içinde şehir kurmuş ve yolu karlı
Yaşım fazlasından bile fazla insan okudu
Şubat bulutları yıkanmamış bir nisan kokulu
Yolum nereye çıkarsa çıksın orası dert konumum
Dert tohumu topraksız susuz bir insanoğlu
Sanki çocuk gibiyim ve mutluluk oyuncağım
Seni bugün bir sürüye anlattım yutkundu koyuncağız
Yokluğundan alıp soğukluğunu getiren bulutların
Rüzgarında gidip geliyor güneşin salıncağı
Biçare kalbim,sana karşı hep bican
Sorumlusu senken vebali bana yıkmıcan
Bu mevzu çok derin gözlerine sık dalamam
Yetmiyor mu kalbim? Yeter,lütfen artık zırvalama
Bulanıyor gözlerim,bitiyor gösteri
Göz kapaklarım uyku vakti tekrarını gösterir
Sanırım seni kader sensşzliğe sözledi
Ben kaybettiğim zamanın sen ikramını özledim
Yeşil gökyüzünün mavi aynası
Buradan göremiyorum orada ay nasıl ?
Sen engellerime yürüdüğüm kol bastonumken
Nasıl ayaklarım seninle beraber mutluluğa koşmasın ?
Sel Gibi Åžarkı Sözleri – Canfeza
Memleketimin en yüksek noktası burası
Ne mümkün saatlerce yıkılmadan durasın
Hep yanımda olman için herşeyden vazgeçesim var
Olaya benim açımdan bakınca kalbimden kovasım
Kafeler,barlar,parklar,sahil
Mesken parkında hergün oturduğum o bankta dahil
Senin için yok edemeyeceğim hiç bir şey yok inan
Buna dünyayı ateşe verip içinde yok olmakta dahil
Yinede değişemezsin ben gözünde aynıyım
Beni sen değil dostlarım yere düşünce kaldırır
Senin uğruna benim olmaktan vazgeçmişken
Tekrar delirebilirim seni güzel bulan herkese saldırıp
Seni andırır yüzün hatta yüzün de sen gibi
Aynalara bakarak karardım üzüm ve sen gibi
Gücüm bir sel gibi her sokakta hatıram
İşte bu yüzden bu şehrin her sokağı nemlidir
Seni görmeden ölmektense
Ölürüm buna ölmek dersen
Başım aÄŸrıyor ölmekteysem…
Ölüm eşittir dönmek terse
İstanbul,duygularımın sentezi
İçinde sana benzeyen birçok şey var,benzerin
Vücudum rıhtımdaki kaldırımdan ayaklarıma uzanan
20 yıllık tren raylarında hemzemin
Kırgınlığım sana değil sen olmayan herkese
Olmayan bir yerde beni sıkılmadan beklesen ve den sonra çektiğim ilk çizgisin
Ve gün geçtikçe daha düz olacaksın ben sabrıyla beklesen
Ekmesem saksılara her sabah bir can tohumu
Sonum üç yıl önce ölmüş olmak olurdu
Seni kaplıkaya’nın saf suyunda,uludaÄŸ’ın yamaçlarında,
Boğazın en dibinde buldum cennet ne boş konumdur
Olur mu ? sarıl bana tüm buzlarım erisin
Kokunu duyan onsekiz bin aleme göz ferisin
Çevremde milyonlarca çılgın,manyak insan var
Hepiniz sahtesiniz fakat ben aşkın öz delisi
