Uzayın derinliğinde kayboldun
Uzaklaştın gittin bin ışık yılı
Dünya nokta kadar göründümü
Uzaklaştın gittin bin ışık yılı
Hayatın derdinden kurtuldun gittin
Åžu koca semada kayboldun giitn
Emanet yükünü geri döktün
Uzaklaştın gittin bin ışık yılı
Sular akıyor benbeyaz taştan
Seçemedim çiçeği böceği kuştan
Yeni bir hayata başladım baştan
Uzaklaştın gittin bin ışık yılı
Gece yıldızlar göğe uzandı
Kendini bilenler dünyadan bıktı
Aşk devran baba yıldızdı
Uzaklaştın gittin bin ışık yılı
Uyandım bunamış şehir
Çıkış yokki sonumdur
Gidelim bu diyardan
Başka bir dünyayı bulmaya
Gel ışığım gel
Gel güneşim gel
Gel yoldaşım gel
Gel yanıma
HerÅŸey para herÅŸey pulsa
İnsan insanı unutmuşsa
Bir umut var yinede
Başka bir dünyayı bulmaya
Gel ışığım gel
Gel güneşim gel
Gel yoldaşım gel
Gel yanıma
Beklemek çözüm olurmu
Zalimler hiç durulurmu
Yüreğimde ateş varsa
Başka bir dünyayı kurmaya
Gel ışığım gel
Gel güneşim gel
Gel yoldaşım gel
Gel yanıma
Şu gördüğün yer yüzü gök yüzü yıldızlar
Şehirler duvarlar karanlık sokaklar
Bankamatiklerde uyuyan yaşlı adam
Mendil satan bakışlardaki pırıltı
…Hepsi Yalan
Işıklı kutularda özgürlük satanlar
Mc donolds dolaplarında donup kaldı çocuklar
Kırmızı çizgilerle yapılmışmış sınırlar
Şu aynada gördüğün yüzün
Koca Yalan
Yalanlarla örmüşsün duvarlarını
Kilitler kapında odanda kafanda
Yangınlar da kim olduğunu bilmezmiş ama
Eriyor kafes evin ÅŸimdi
Kapılar kapanınca
Sokaklar daralınca
Geceler kararınca
Yeniden doÄŸup
Ruhuma gel
Güneşim ol
Sözüne inanmıştım
Yoluna boyanmıştım
Bu kadar zor mu canım
Yeniden doÄŸup
Güneşim ol
Ruhuma bak
Ruhuma
İşte biz tam burdayız diye
Bu kadar uzağız ama
Gözlerinden vurunca ışık yüreğim alev alev
Gidince sönermi sandın sönmez
Karanlık sokağın sonu
Yağmurlar sarmış ruhu
Bu şehir tuzaktır bana güzelim al al beni
Gidince biter mi sandın bitmez
Devamını Oku »Köprünün altı soğuk
Can akar oluk oluk
Üşüdük harap olduk
Mum gibi sönen kimdir kimdir
Duvarlar arasından
Geçer kurt sofrasından
Alıp can hevesinden
Canına can katan kimdir kimdir
Kaşların karasında
Gül açmış yarasında
Duman kül arasında
AteÅŸe yanan kimdir kimdir
Mecnun’um leyla’mı gördüm
Bir kerece baktı geçti
Ne sordum ne de söyledi
Kaşlarını yıktı geçti
Soramadım bir çift sözü
Ay mıydı gün müydü yüzü
Sandım ki zühre yıldızı
Şavkı beni yaktı geçti
Ateşinden duramadım
Ben bu sırra eremedim
Seher vakti göremedim
Yıldız gibi aktı geçti
Bilmem hangi burç yıldızı
Bu dertler yareler bizi
Gamze okun bazı bazı
Yar sineme çaktı geçti
İzzet-i der ne hikmet iş
Uyur iken gördüm bir düş
Zülüflerin kement etmiş
Yar boynuma taktı geçti